( 1 ) 4 - از معاويه بن عمار ، گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : راستش اين است كه هيچ بنده‌اى به اصرار از گناه بيرون نيايد و هيچ بنده‌اى از گناه بدر نيايد جز به اقرار و اعتراف . ( 2 ) 5 - از يونس بن يعقوب كه شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هر كه گناهى كند و بداند كه خدا بر او مطلع است ، اگر خواهد عذابش كند و اگر خواهد او را بيامرزد ، خدا او را بيامرزد و اگر چه استغفار نكند . ( 3 ) 6 - از امام صادق ( ع ) ، فرمود : به راستى خدا دوست دارد كه بنده‌اى از جرم بزرگى طلب گذشت كند و بد دارد بنده‌اى را كه جرم اندك را خوار و بىاعتبار شمارد ( و در مقام توبه و تدارك آن نباشد ) . ( 4 ) 7 - امير المؤمنين ( ع ) فرمود : راستى پشيمانى بر گناه و بدى به دست كشيدن از آن مىخواند و وامىدارد . ( 5 ) 8 - از ابان بن تغلب گويد : شنيدم امام صادق ( ع ) مىفرمود : هيچ بنده‌اى نيست كه گناهى كند و از آن پشيمان گردد جز